İbrahim Kaypakkaya-O kemalizmie

[ Ibrahim Kaypakkaya był tureckim komunistą, założycielem partii TKP/ML.  Następujący fragment pochodzi z jego dzieła : „O kemalizmie”]

1.Rewolucja kemalistyczna jest rewolucją górnej warstwy burżuazji handlowej, właścicieli ziemskich, tureckich lichwiarzy i mniejszej liczby istniejącej burżuazji przemysłowej.
To znaczy, że przywódcy rewolucji są klasami wielkiej burżuazji kompradorów i właścicieli ziemskich. Klasa burżuazjna średnia o charakterze narodowym nie uczestniczyła w rewolucji jako siła przewodnicąca.

2. Przywódcy rewolucji rozpoczęli w latach antyimperialistycznej wojny z pracą w rękach imperializmu [Potrójnej] Ententy. Imperialiści wykazali życzliwy stosunek do Kemalistów i zaczęli się zgadzać z rządem kemalistycznym.

3. Po tym, jak Kemaliści podpisali pokój z imperialistami, pracowali razem z nimi.

4. Ruch kemalistyczny przeniósł się „zasadniczo przeciwko chłopom i robotnikom, w rzeczywistości przeciwko możliwościom rewolucji agrarnej”.

5. W wyniku ruchu kemalistycznego struktura kolonialna, półkolonialna i półfeudalna Turcji zmieniła się w strukturę półkolonialną półfeudalną, czyli półkolonialna i półfeudalna struktura gospodarcza pozostała.

6. Na poziomie społecznym, zamiast starej burżuazji kompradorowej należącej do mniejszości narodowych, i wyższej warstwy starej biurokracji, dominuje nowa turecka burżuazja, która pochodzi ze środkowej burżuazji narodowej i która weszła w współpraca z imperializmem i z nową biurokracja. Część starych właścicieli, lichwiarzy i spekulacyjnych kupców kontynuowała swoją dominację, w miejsce drugiej częśći pojawili się nowi, zastępując ją.

7. Na szczeblu politycznym, na miejscu rządu konstytucyjnego związanego z interesami monarchii, znalazł się rząd który najlepiej odzwierciedla interesy nowych klas rządzących: republiki burżuazyjnej. Pozornie, rząd ten był najwyraźniej niezależny, w rzeczywistości politycznie częściowo zależny od imperializmu.

8. Z wyglądyu dyktatura kemalistyczna była najwyraźniej demokratyczna, w rzeczywistości to była faszystowska dyktatura wojskowa.

9. Turcja kemalistyczna „nie mogła już powstrzymać się” „rzucić się w ramiona niemieckich i francuskich imperialistów, przekształcić się coraz bardziej w półkolonię, w członka reakcyjnego imperialistycznego świata”.

10. W latach następujących po wojnie o wyzwolenie głównym wrogiem rewolucji były rządy Kemalistów. 
W tej fazie nie było zadaniem ruchu komunistycznego sprzymierzenie się z kemalistami przeciwko starej klasie burżuazji kompradorów i właścicieli ziemskich, którzy utracili swoją dominującą pozycję ( w każdym razie taki sojusz nigdy nie został zrealizowany). 
Zadanie polegało w rzeczywistości na obaleniu dominacji Kemalistów, która reprezentowała drugą klikę burżuazji kompradorskiej i właścicieli ziemskich , i na utworzeniu demokratycznej dyktatury ludu pod przywództwem klasy robotniczej i wspieranej przez główny sojusz robotników i chłopów.