A TERAZ DO FABRYK – UJC(ml) 1968

[Komunistyczny Związek Młodzieży (Marksistowsko-leninowskiej) była organizacją stworzoną przez antyrewizjonistów (maoisci) z Komunistycznej Parti Francuskiej, 10 grudnia 1966 r. Ona brała duży udział w wydarzeniach Maja 68 we Francji, została ona zakazana w czerwcu tego samego roku. W tych czasach prezydent był Generał De Gaulle, który był reakcjonistą. Podczas maja 68 roku, duże strajki są we Francji, i wszystko się zaczeło od studentów. Ten dokument jest tłumaczony po raz pierwszy po polsku, i on jest bardzo interesujący, bo pokazuje jak osoby z Drobnomieszczaństwa chcą być jak najbliżej ludowych mas. 
Żeby trochę poczytać o Maju 68, jest na wikipedii artykuł https://pl.wikipedia.org/wiki/Maj_1968. 
Następujący dokument, jest ulotką 7 maja 1968, czyli kilka dni po rozpoczęciu Maja 68.]

A TERAZ DO FABRYK !

Wśród ludowych mas rośnie gniew.

Milion bezrobotnych. Płace niedoli. Represje faszystowskie w Dassault, Citroën, Simca i wielu innych fabrykach.

CRSi [RKB*] przeciwko demonstracjom robotników i chłopów w Le Mans, Redon, Caen.

Od kilku miesięcy, wybuchły popularne rewolty przeciwko pracodawcom i Gaullizmowi.

Wszędzie reformistyczne aparaty, rewizjonistyczne kierownictwo KPF[„Komunistycznej“ Partii Francji], biurokratyczne zarządzanie CGT[Confédération Générale du Travail, główny związek zawodowy francuski, związany z KPF] próbowały przełamać ruch mas w Rhodiaceta, Schwartz-Hautmont, Aluvac, Céramique Alès i w wielu innych miejscach.

Ale coraz bardziej CGT i KPF stali członkowie [w sensie ci co pracują dla organizacji i z tego żyją] zostają pokonani i zdemaskowani przez ruch masowy.

Masy coraz bardziej uświadamiają sobie ich[CGT i KPFu] manewry mające na celu przełamanie walki klasowej w fabryce, w celu ukierunkowania działań na cele reformistyczne, a zwłaszcza na konkursy parlamentarne.

Przy okazji demonstracji studenckich i jej brutalnej represji policyjnej, na ulicy pojawił się popularny nacisk: w poniedziałek, a zwłaszcza we wtorek pracownic, młodzi pracownicy przychodzili demonstrować na ulicy ze studentami.

Ten udział robotników odzwierciedla szalejący gniew wśród szerokich mas klasy robotniczej przeciwko Gaullizmowi: systemowi bezrobocia i nędzy oraz rewizjonizmowi: reakcyjnemu aparatowi demobilizacji mas.

Masy chcą walczyć przeciwko Gaullizmowi.

W kwestii demonstracji ulicznych, ich haseł i ich przebiegu, konieczne jest teraz zwalczanie przeszkód, którym reformiści starają się przeciwstawić, aby pomóc masom przełamać je i zbliżyć się do rewolucyjnej walki klasowej.

Trzy reakcyjne siły połączyły się, by stłumić albo zahamować rewolucyjny ruch mas. Gaullizm uruchamia, w powtarzających się atakach, swoje oddziały agresji przeciwko ludności, uczniom, robotnikom.

Socjaldemokracja (PSU[partia socjaldemokratyczna], SFIO[Partia Socjalistyczna], trockiści, biuro UNEF[Główna organizacja studencka Francji]) bardzo wcześnie próbowali wykorzystać ruch studencki.

Jej celem jest odizolowanie uczniów od klasy robotniczej i ograniczenie ruchu do celów reformatorskich: „reformy strukturalne” na uniwersytecie, możliwości dla młodych menedżerów, itd.

Cele te znajdują odzwierciedlenie w reakcyjnej linii politycznej, którą w ostatnich dniach podjął biuro UNEF: utrzymywać studentów w Dzielnicy Łacińskiej za wszelką cenę; ograniczenie haseł do szyderczych żądań studentów, niezdolnych do jednoczenia studentów z dużymi masami robotników i chłopów.

Rewizjoniści z KPF i kierownictwo CGT najpierw brutalnie zaatakowali ruch studencki, demaskując w ten sposób ich prawdziwą kontrrewolucyjną naturę.

Gniew mas wybuchł przeciwko tym zdrajcom, wspólnikom policji.

Zrozpaczeni, stoczyli mały odwrót i zaangażowali się w działania swoich socjaldemokratycznych przyjaciół: ograniczyć cele ruchu do trzech punktów biura UNEFu.

W ten sposób rewizjoniści twierdzą, że robotnicy wychodzą na ulice dla wolności akademickiej.

To nieprawda: robotnicy wychodzą na ulice, ponieważ chcą walczyć z Gaullizmem, systemem bezrobocia i nędzy, ponieważ chcą zakończyć represje.

Jedna flaga może zjednoczyć szerokie masy robotników, biednych chłopów i studentów:

– obalenie Gaullizmu,

– zdobycie wolności szerokim masom ludzi, dyktatura nad wyzyskiwaczami.

Zamiatajmy hasła reformistyczne, które są czysto akademickie, oraz małe grupy rewizjonistyczne i socjaldemokratyczne, które łączą siły, aby zablokować drogę mas ludowych, drogę do rewolucji!

Opuśćmy burżuazyjne dzielnice, gdzie nic nie mamy do robienia. Idźmy do fabryk i dzielnic robotniczych, by zjednoczyć się z robotnikami.

PRECZ Z GAULLIZMEM!

WOLNOŚĆ DLA MAS LUDOWYCH!

UJC (m-l)[ Komunistyczny Związek Młodzieży (Marksistowsko-leninowskiej) ], kółka „Służyć Ludowi”

Wtorek, 7 maja 1968 r

*Compagnies Républicaines de SécuritéCRS=Republikańskie Kompanie Bezpieczeństwa – francuskie oddziały prewencji Policji przeznaczone do ochrony porządku publicznego i tłumienia zamieszek i manifestacji.